Ατομικά κριτήρια επίδοσης για εφοριακούς

Αν με ρωτήσεις ποια είναι η καρδιά του προβλήματος στο Δημόσιο, η απάντησή μου είναι μια : η παντελής έλλειψη ανάληψης ευθύνης (οι Αμερικάνοι το λένε accountability). Ποιος φταίει που οι σταθμοί στο Μετρό δεν παραδίδονται εγκαίρως; Κάποιος, κάποιοι, το σύστημα, η άδικη κοινωνία. Ποιος φταίει που οι εισπράξεις μια ΔΟΥ είναι πολύ κάτω του αναμενόμενου;  Κάποιος, κάποιοι, το σύστημα, η άδικη κοινωνία. Ποιον ή ποιους πρέπει να επιβραβεύσουμε επειδή μια άκρως γραφειοκρατική υπόθεση προχώρησε γρήγορα και παρά τα εμπόδια; Όλους τους δημόσιους υπαλλήλους (θα έλεγε η ΑΔΕΔΥ)!

Αυτό το όλα ή τίποτα είναι άκρως ισοπεδωτικό και στην πράξη οδηγεί σε εξίσωση προς τα κάτω. Πως πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτό; Με ατομικά και αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης επίδοσης. Δεν λέω κάτι καινούργιο και αυτό είναι και το ευτύχημα, ότι η αξία αυτών έχει αποδειχθεί ξανά και ξανά. Μάλιστα και ο ΑΣΕΠ είναι αυτό ακριβώς, αλλά επικεντρώνεται μόνο στο σκέλος της πρόσληψης.

Μια στοιχειωδώς σοβαρή επιχείρηση με ομάδα πωλητών θέτει μετρήσιμους στόχους με bonus και malus για κάθε πωλητή. Μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος των αποδοχών τους μπορεί να είναι συνδεδεμένο σε ατομικούς (και συλλογικούς) στόχους.

Ποιοι είναι οι πωλητές, κατά τρόπο τινά, του Δημοσίου – ποιο είναι αυτοί που φέρνουν τα χρήματα στο Δημόσιο; Οι εφοριακοί. Προτείνω λοιπόν για την ιδιαίτερα σημαντική ομάδα των εφοριακών να θεσπιστούν ατομικά, αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης τα οποία θα είναι παρόμοια με τα κριτήρια που εφαρμόζει η αγορά στους πωλητές. Για παράδειγμα, τα κριτήρια αυτά θα μπορούσε να είναι τα συνολικά βεβαιωθέντα έσοδα και πρόστιμα που έχει φέρει ο κάθε εφοριακός και το σύνολο και είδος υποθέσεων που έχει αναλάβει. Με αυτά τα απλά κριτήρια μπορεί να γίνει σταθμισμένη σύγκριση εφοριακών στην ίδια ΔΟΥ αλλά και σε διαφορετικές ΔΟΥ και με δίκαιο και αντικειμενικό τρόπο να δωθεί αύξηση σε καλούς εφοριακούς.

Η αναγέννηση που θα φέρουν τέτοια μέτρα είναι σχεδόν πέρα από την φαντασία μας. Θέλεις κε. εφοριακέ να τεμπελιάζεις; Πολύ ωραία αλλά τουλάχιστον τώρα να σε ξέρουμε, να συστηθούμε βρε αδερφέ. Εμένα με λένε Έλληνα φορολούμενο και σε πληρώνω, για πες μου και τα δικά σου! Θέλεις κε. εφοριακέ, νέε με σπουδές και όνειρα να προσπαθήσεις και να κατακτήσεις κάτι παραπάνω. Εύγε! Εμένα με λένε έλληνα φορολογούμενο και θα ήθελα να σε πληρώνω παραπάνω για το έργο σου. Να έρθει επιτέλους η μέρα που θα λέμε, σε ευχαριστώ, κε. εφοριακέ για το παραπάνω που έκανες.


2 Comments on “Ατομικά κριτήρια επίδοσης για εφοριακούς”

  1. AsGood AsItGets says:

    Παρόλο που στη γενική ιδέα της συνεχούς αξιολόγησης όλων των δ.υ. συμφωνούμε, για τους εφοριακούς ειδικά τα συγκεκριμένα μέτρα που προτείνεις δεν είναι ούτε αρκετά, ούτε ενδεχομένως και σωστά. Επειδή οι ΔΟΥ σήμερα είναι τοπικές (ανά δήμο;) και κάποιοι δήμοι είναι πιο πλούσιοι από άλλους (π.χ. Εκάλη vs Πέραμα) ένας εφοριακός στην Εκάλη θα πρέπει λογικά να φέρνει πολύ περισσότερα έσοδα από έναν εφοριακό στο Πέραμα (ακόμα και διαιρώντας με το πλήθος των φορολογικών δηλώσεων). Αυτό δε σημαίνει ότι ο 2ος εφοριακός δεν κάνει τόσο καλά τη δουλειά του όσο ο 1ος. Ίσως σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε το κράτος να θεσπίσει συντελεστές ανά ΔΟΥ, αλλά δεν ξέρω πως θα έβγαιναν αυτοί οι συντελεστές.
    Ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα της εντοπιότητας των εφοριακών είναι φυσικά η διαφθορά. Ακόμα κι αν υπήρχε η αξιολόγηση που λες, τα έσοδα ενός εφοριακού από λαδώματα θα παρέμεναν πολύ περισσότερα από οποιοδήποτε κρατικό bonus. Είχα διαβάσει νομίζω παλιότερα μια πρόταση οι εφοριακοί να αναλαμβάνουν δηλώσεις άλλων ΔΟΥ/περιοχών (απομακρυσμένων) ή και να διπλοελέγχονται οι δηλώσεις, όπως περίπου τα γραπτά στις Πανελλήνιες.
    Επίσης επιβάλλεται η θέσπιση αυστηρών ποινών για τη φοροδιαφυγή και τον χρηματισμό δ.υ. Ο δ.υ. που αποδέχεται το λάδωμα πρέπει να απολύεται με συνοπτικές διαδικασίες (εφόσον έχει αποδειχθεί η πράξη) και ο πολίτης θα πρέπει να πληρώνει πολλαπλάσιο φόρο.

  2. Οι συντελεστές ανά ΔΟΥ που αναφέρεις βγαίνουν από τα παραπάνω κριτήρια, δηλαδή σωστή στάθμιση των ατομικών κριτηρίων. Αν διαβάσεις προσεκτικά, αναφέρω ότι υπάρχουν τόσο το πλήθος όσο και το είδος των υποθέσεων. Το μυστικό βρίσκεται στην στάθμιση,

    Ένας εφοριακός που θα παίρνει bonus παραγωγικότητας έχει ένα κίνητρο να ΜΗΝ χρηματιστεί. Μπορεί να βγάλει λεφτά και νόμιμα.

    Οι υποθέσεις να διπλοελέγχονται δεν είναι λύση γιατί αυξάνουν απότομα τον όγκο δουλείας. Εκεί να δεις γλέντια με την “παράλυση του Δημοσίου”.

    Τα υπόλοιπα περί “αυστηρού κώδικα δεοντολογίας” τα λένε διάφοροι όλα αυτα χρόνια και στην ουσία είναι ένας καλός τρόπος να αποφύγεις το πρόβλημα.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s